Zijn deurbelnaambordjes een schending van de “Duitse AVG”?

In Oostenrijk heeft onlangs een huurder een klacht ingediend tegen een vastgoedbedrijf wegens inbreuk op de nieuwe nationale wet ter bescherming van persoonsgegevens

Zijn deurbelnaambordjes een schending van de “Duitse AVG”?

Mag een verhuurder van appartementen de namen van zijn huurders op de naamboordjes naast de deurbel plaatsen? 

  • Wat is dat nou voor een vraag, denkt u… Wel, sinds net zoals in Nederland de AVG ook in Duitsland de nieuwe Datenschutz-Grundverordnung (DSGVO) van toepassing is, vindt zo menig persoon, die de bescherming van persoonsgegevens bloedserieus neemt, deze vraag helemaal niet zo absurd. In de Oostenrijkse hoofdstad Wenen bijvoorbeeld heeft onlangs een huurder een klacht ingediend tegen de vastgoedmaatschappij Wiener Wohnen wegens inbreuk op de nieuwe wet ter bescherming van persoonsgegevens.

    De vastgoedmaatschappij nam hierna contact op met de bevoegde instantie voor gegevensbescherming van de stad Wenen en vroeg een juridische beoordeling aan omtrent de klacht van de huurder. En deze overheidsinstantie heeft inmiddels het plaatsen van de achternaam naast de deurbel aangemerkt als inbreuk op de Datenschutz-Grundverordnung. Op basis van deze inschatting is de vastgoedmaatschappij dan ook maar begonnen met de geleidelijke vervanging van 220.000 naambordjes door een flatnummer.

    Geautomatiseerd verwerken?

    De zaak was ook in de Duitse pers vermeld, en enkele woningaanbieders in Duitsland voelden hierdoor een zekere irritatie. Ook zij richtten zich tot de bevoegde instantie in hun stad en verzochten deze na te gaan, of de vervanging van de naamboordjes wel echt nodig was. En hoe reageerde de Duitse overheidsinstantie? Zij toetste allereerst, of de Datenschutz-Grundverordnung in dit geval überhaupt van toepassing is.

    Je zou kunnen stellen: “Nee”, ten slotte gaat het enkel en alleen om de technische productie en installatie van naamboordjes en niet om geautomatiseerd verwerken van persoonsgegevens. Het antwoord zou echter ook "ja" kunnen luiden, gezien men er rekening mee moet houden dat de verhuurder de gegevens van zijn huurders regelmatig in de computer opslaat en hierdoor dus wel geautomatiseerd verwerkt. Dit laatste zou de toepassing van de wet op gegevensbescherming ondersteunen. Er dient echter ook te worden opgemerkt, dat namen op een deurbelpaneel van structurele aard zijn. Men kan dus ook uitgaan van een gestructureerd bestandssysteem.

    We zien dus dat er vele redenen zijn voor de toepasbaarheid van de DSGVO.

    Nu weten we intussen dat deze wet bepaalt, dat “ik geen persoonsgegevens mag verwerken, tenzij ik …

    • een contract heb,
    • een legitiem belang heb dat prevaleert boven de belangen van de huurder
    • toestemming van de huurder heb”.

    Voor alle drie punten bestaan goede redenen.

    • Contract = huurcontract met secundaire verplichting om de naam te plaatsen
    • Legitiem belang: tenminste de deurwaarder moet weten waar hij zijn stukken kan bezorgen
    • Toestemming van de huurder…

    Daarom komen we tot de conclusie dat de verhuurder zijn contractuele verplichtingen of zijn legitiem belang mag aantonen, om de naam van de bewoner van een gehuurd appartement op het naamboordje te plaatsen.

    Ons advies luidt dan ook als volgt: gewoon laten zitten!

    Heeft u vragen over de “Duitse AVG” (DSGVO), neem dan contact op met Dr. Romy Latka.

     

    Seminar DSGVO

 

  • gepubliceerd : maandag, 14 januari 2019