Strenge reglementering van de reclame voor geneesmiddelen

Het “Heilmittelwerbegesetz” verbiedt o.a. een geneesmiddel of medisch hulmiddel een therapeutische werking toe te dichten die het in werkelijkheid helemaal niet heeft

Strenge reglementering van de reclame voor geneesmiddelen

Ingevolge Duits en Europees mededingingsrecht is misleidende reclame in het algemeen verboden. 

De inhoud van reclame mag daarom niet zodanig zijn dat de informatie over de eigenschappen en voordelen van het product in kwestie misleidend is voor de beoogde doelgroep, vaak consumenten.

In dit kader gelden strikte criteria. Want het risico van misleiding wordt niet beoordeeld vanuit het gezichtspunt van de adverteerder of van de rechtbank, maar vanuit het gezichtspunt van de doelgroep die met de advertentie moet worden bereikt. De rechtbank verplaatst zich dus bijvoorbeeld in de positie van de consument en beoordeelt welke boodschap die uit de advertentie afleidt. Komt het product de beloftes in de advertentie niet na, is de reclame misleidend en dus niet geoorloofd. Of de adverteerder de boodschap daadwerkelijk zo wilde overbrengen, is niet relevant.

Therapeutische werking?

Nog strenger zijn de regels op het gebied van reclame voor geneesmiddelen, dus in het bijzonder voor medicijnen en medische hulpmiddelen. Want daarbij gaat het om de gezondheid van de doelgroep. Wordt bijvoorbeeld een consument misleid over de eigenschappen, voordelen of bijwerkingen van een geneesmiddel, koopt hij mogelijk een product waarmee hij helemaal niet is geholpen of dat zijn gezondheid mogelijk zelfs schaadt. De Duitse wetgever heeft daarom m.b.t. reclame voor geneesmiddelen een eigen wet (de wet Heilmittelwerbegesetz) ingevoerd, die grotendeels berust op Europese richtlijnen.

Op grond van de wet Heilmittelwerbegesetz is het onder andere verboden een geneesmiddel een therapeutische werking toe te dichten, die het in werkelijkheid helemaal niet heeft. Uitspraken als "helpt tegen hoofdpijn" of "ter verlichting van rugpijn" zijn uitsluitend toegestaan, als er betrouwbaar wetenschappelijk bewijs voor deze werking kan worden aangetoond.

Maar wat is "betrouwbaar wetenschappelijk bewijs"? Het federale Hof (Bundesgerichtshof), verlangt als bewijs van de therapeutische werking in de regel een gerandomiseerd, placebo-gecontroleerd dubbelblind onderzoek, dus een onderzoek met twee groepen, waarvan de ene groep het te testen medicijn of medische hulpmiddel gebruikt, terwijl de andere groep een placebo krijgt. De verdeling van de patiënten over de beide groepen moet op toeval berusten. Noch de onderzoeker noch de patiënt weet welke patiënt bij welke groep hoort.

Heeft u vragen over de regels inzake misleidende reclame en ongeoorloofde mededinging in Duitsland, neem dan contact op met Heinz-Josef Klönne of Stephan van Dülmen.

 

Seminar IE

12-03-19: Aanval en verdediging bij namaak en piraterij, Heinz-Josef Klönne

 

  • gepubliceerd : maandag, 14 januari 2019