Verhuurder mag huurder scheldwoorden naar zijn hoofd slingeren

maandag, 08 mei 2017

Tegen een belediging zijn in Duitsland verschillende juridische verweermiddelen mogelijk – alleen niet meerdere tegelijkertijd

Verhuurder mag huurder scheldwoorden naar zijn hoofd slingeren

Een belediging is in Duitsland een strafbaar feit en in sommige gevallen kan degene die beledigd wordt een sappige schadeloosstelling eisen voor deze schending van zijn persoonlijksheidsrecht. Maar zoals altijd zijn ook hier uitzonderingen mogelijk.

Want tegen een belediging zijn verschillende juridische verweermiddelen mogelijk – alleen niet meerdere tegelijkertijd.

Het volgende verhaal licht dit nader toe. Na beëindiging van een blijkbaar niet bepaald aangename huurverhouding neemt een verhuurder per sms contact op met zijn vroegere huurder, om hem in meer dan duidelijke taal mee te delen wat hij van hem vindt. Hij slingert hem (vanuit het Duits niet letterlijk naar het Nederlands vertaalde) benamingen zoals sufkop, arrogante asociale boerenhufter, laffe etter, randdebiel , uitschot en elledige bastaard naar zijn hoofd. Dit pikt de huurder niet en krijgt een Einstweilige Verfügung tegen hem gedaan. Hiermee wordt de verhuurder het verbod opgelegd de huurder nogmaals te beledigen of in welke vorm dan ook ooit nog eens contact met hem op te nemen. Mocht de verhuurder inbreuk plegen op deze Verfügung moet hij met een boete rekenen. Op de koop toe dagvaart de huurder de verhuurder nog en eist smartegeld.

Aanspraak op schadevergoeding

De bevoegde rechtbank stelt de klager echter in het ongelijk, en ook in hogere instantie wuift de Bundesgerichtshof de zaak weg. En wel om goede redenen. Weliswaar zijn de beledigingen aan het adres van de huurder hevig genoeg en daarenboven meerdere malen herhaald. Maar aan de andere kant legitimeert een schending van het algemeen persoonlijkheidsrecht volgens de rechters slechts dan een aanspraak op een schadeloosstelling, als dit recht zeer ernstig wordt aangetast en de benadeling van de persoon in kwestie op geen andere wijze teniet kan worden gedaan. Zo gezien, aldus de rechters, zijn de belangen van de klagende partij door middel van de Einstweilige Verfügung met de aankondiging van een boete bij inbreuk reeds afdoende behartigd. Bovendien zou de verhuurder zijn beledigingen niet publiekelijk, maar per sms hebben geuit. Voor een schadevergoeding in het kader van een civielrechtelijke procedure zien de rechters geen aanknopingspunt.

Uit het vonnis blijkt overigens helaas niet wat nu eigenlijk precies tot deze onnavolgbare woedeuitbarstingen van de beklaagde heeft geleid.

Heeft u vragen over huurrecht in Duitsland, neem dan contact op met Udo Croonenbrock of Alexander Crämer.